احمد على بابائى
38
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
دنيا و آخرت عقبا و جهان چو دشمن يكدگرند * خواهان جهان ز آخرت بى خبرند آنان كه به آن سراى مى انديشند * بى اجر نباشند و جهان مى سپرند ان الدنيا و الاخرة عدوان ( إلخ ) دنيا و آخرت چون دو دشمن متضاد مى باشند كه اگر به يكى از آنها دل بستى و انس گرفتى با ديگرى دشمن گشتهاى و از او دورى مى جوئى چنان است كه دو درخت دور از هم كاشتهايد و از كنار اين درخت نزديك آن يكى مى رويد و همان است كه از اولى دور گشته به دومى نزديك مىشويد و تو نيز دنيا و آخرت را دو قطب مخالف بدان چون خاور و باختر كه اگر به باختر راهى شدى از خاور دور گردى و بالعكس نيز اگر به جهان دل بستى بر آخرت دشمنى و از آن سراى صرفنظر كردى و چنانچه اگر آن سراى را پذيرا شدى جهان هستى را نخواهى و پيوسته خود را به خداوند بزرگ نزديك كرده و از مؤمنان و پارسايانى كه خداوند تبارك و تعالى ترا يارى كند و از آتش دوزخ ترا برى دارد : پس دنيا و آخرت چون دو دشمن يكديگر باشند كه خواهان جهان از آخرت بى خبر است و آنان كه به آن سراى جهانى كه ابدى است و فناپذير نباشد بيانديشند پاداش نكو خواهند داشت كه جهانى سپرده و دل و راى به آن سراى راهى داده و خويش را از آتش دوزخ رهايى بخشيدند .